Hangi Yaraya Baksam Acısı Kadın

Kadin öyküleri, hayattan anlik kareler gibidir. Içinde hem kendimiz yok, hem varizdir da. Önümüzde akan hayata disaridan biri gibi baktigimizda o anlik kareler, ince ayrintilar olarak göz ucunda beliriverirler.“Acisi Kadin”daki kareler de böyledir. “Biletçi”, “Zikkim”, “Aci Muz”, “Eskiyen”, “Asya’nin Öyküsü”, “Kökü Kuruyasicalar” … çogunlukla kadinlarin, kadinlik halleriyle bir bütün olarak yasadigi ayrintilarin resmi gibidir. Hayatin agir yükünü sirtlanan o kadinlar; anamiz, kizimiz, kardesimiz ya da avradimizdir. Onlarin hikâyelerinin çogunun ya orta yerinde, ya kiyisinda ya da örgüsünün bir ilmeginde kadin veya erkek olarak bizler de yer almaktayiz.Yazar Hatice Eroglu Akdogan, öyküleriyle hayatin içindeki anlara, anlarin yogunlasarak biriktirdigi parçalara dokunuyor, didikliyor. Hayata, etrafimiza disaridan yaklasir gibi yanasip sözcüklerle çizilmis zamanlarin seyrine birakiyoruz kendimizi.