Hukuka giris kitaplari genellikle ilgili olduklari iç hukukun kabul gören temel özelliklerini yansitmaktadir. Bu kitapta orta yol izlenerek hukuk giris kitaplari çizgisinden fazla sapmadan ortak konular tekrar edildigi gibi, hukuk genel kuramina ve bazi üstdil kavramlarina yer verilmistir. Mevzuatta kullanilan dile konu dili, bu dilin kullanimina iliskin kurallara da üst dil denir. Üst dil yasalastirilmamis, ucu açik ve belirsiz nitelik tasir. Bununla birlikte hukuk dilinin tutarliligi için üstdil kullanimi zorunludur, bu dile hakim olmak gerekir. Konu dilinin kullandigi kavramlar, kavram kümeleri ve sinirlandirmalar da üstdil niteliktedir. Yorum pek çok anlama gelmekle birlikte, kabaca belirsizligi giderme, anlamlandirma/anlam verme demektir. Anlamlandirmayi yöneten üstdil kurallari kismen yasalastirilmistir. Bu kurallardan birinin seçimi, digeri ile varilan sonuçtan farkli olacaktir. Üst dil kurallari, konu dilinin anlamini belirlediklerinden, bunlarin üzerinde yer alir, mantik bakimindan konu diline üstündür. Buna karsilik üstdil kurallari kendi aralarinda üstünlük siralamasina tabi degildir. Bu durumda uygulayicilar üst dil kurallari arasinda serbestçe seçim yapabilir, seçimi belirleyecek bir ölçüt yada üstdil kurali bulunmamaktadir. Seçime sadece adaletli karar verme/yorum yapma ihtiyaci kumanda eder. Hukukçular arasinda sonu gelmez tartismalarin ve kendi hakliligina mutlak inanç beslemelerin sebebi, farkli üstdil kurallarina göre sonuç çikarmalari ve bu üstdil kurallari arasinda üstünlük siralamasi olmadigini dikkate almamalaridir.