TÜKENDİ
“Gece bitiyor ve serin bir yaz safagi söküyor usulca. Birazdan, sihirli bir eldegmis gibi birden uyanacak sehir. Yeninde baslamanin sevinci alip yürüyecek. Taze bir günün ilk isiklariyla dirilecek her sey. Ilk kuslar yuvalarini terk edecek, ilk çocuk aglayacak, ilk pencere açilacak, ilk ezanlar okunacak, ilk sigara yakilacak, bir firinin tezgahina ilk ekmekler düsecek. Çarsilar yine taze ekmek kokusuyla baslayacak güne. Sokaktan sesler geliyor ve taze ekmek kokusu sariyorsa etrafi, her seye ragmen hayat sürüyor demektir. Umutlar sürüyor ve yasanacak çok sey var… Yasadigimiz günler kasvetli, bogucu… Bugün’ün içinde kararip kalmak istemiyorsak, yeniden baslamanin müzigine kulak vermeliyiz her sabah. Yarini, dogacak günün ilk isiklarini hayal etmeliyiz. Hayal kurmayi unuttuk mu, yasamin anlamsizligi gelir, kusatir her yanimizi. Oysa umutlar, gün isiklarini bekleyen salkimlar gibi bekliyor bizi. Günün Ötesi aydinlik ve görkemli bir maviliktir…”