TÜKENDİ
“Bir hayata sigmayacak kadar çok sey yasadim. Yoruldum artik! Ben, son güzel günün günesini Levissi’deki evimin penceresinde biraktim. Eleni.”
Bu son cümle koca bir hayatin özetiydi. “Son güzel günün günesini penceremde biraktim.” diyordu Eleni. Sonrasi karanlikti. Levissi’de iki göz odali bir tas evin dört duvarlari arasinda birakilan mutlu günler, o evin penceresinde birakilan bir güz günesi, oradan oraya savrularak geçirilen bir ömür ve hiçbir kalbe sigamayan bir kadin. Günesi penceremde biraktim diye biten son satirla bakimevine gelis tarihinde yaklasik iki yil vardi.
Bu son cümle koca bir hayatin özetiydi. “Son güzel günün günesini penceremde biraktim.” diyordu Eleni. Sonrasi karanlikti. Levissi’de iki göz odali bir tas evin dört duvarlari arasinda birakilan mutlu günler, o evin penceresinde birakilan bir güz günesi, oradan oraya savrularak geçirilen bir ömür ve hiçbir kalbe sigamayan bir kadin. Günesi penceremde biraktim diye biten son satirla bakimevine gelis tarihinde yaklasik iki yil vardi.