Gün Işığım

Veda
Titrek bir sesim
Kalem tutan, lakin uyusan parmaklarim
Damla damla gözlerimde birikmis damlalar
Gözlerimi kapatsam düsecek
Kafamin içinde bir otogar
Ugultular, vedalar
Can yakan vedalar
Kesilen nefesim
Sikarmisçasina dügüm dügüm
Elimde fotografin
Ilk gün çekildigimiz fotografin
Nedense ilk gün degil de son gün geliyor aklima
Beni o gürültünün, o kalabaligin içinde yapayalniz biraktigin gün!
Beni, dag gibi beni, arkandan diz çöktürüp bir çocuk gibi aglattigin gün!
Veda günü
Dizlerim yerde, ellerim bogazimda dügüm dügüm nefesimi kesmek istedigim gün!
Çok sey söylemek isteyip de titrek sesimle söyleyemedigim gün!
Köse bucak kaçtigim