Iki kisiyi kiskandim ömrümde. Biri Fred Aster, onun gibi dans edemedigim için, öbürü Anton Çehof, onun gibi yazamadigim için. 1950’lerin ikinci yarisinda, asistan iken New York Times’in kitap ekinde Çehof’un Ingilizcede yeni yayimlanan bir yapiti üzerine bir yazi gördüm. Yapitin basligi “Her Doktorun Anlatacaklari Vardir“ gibi bir seydi. Çehof’un hekim oldugunu biliyordum, yadirgamadim. Ama bu baslik bana esin kaynagi oldu. Hekim olarak benim de o zaman henüz çok kisa olan meslek yasamimda anlatacak bir seylerim vardi ve kuskusuz ilerde de olacakti. Hemen karar verdim Ben de yazacaktim. Fakat Çehof’un o kitabini ve o kitap üzerine olan yaziyi okumaliydim. Okursam ya onun besinci dereceden kötü bir kopyasi olacaktim ya da yazmaya cesaret edemeyecektim. O kitabi okumadim ama Çehof’un diger kitaplari beni hep yazmaya yöneltti. Elinizdeki bu kitabim da o yöneltimin ürünüdür. Saniriz biraz degisik olacak.. (Arka Kapak)