Gülibik Dünyanın Bütün Kedileri Ciltli

Tahtadan atlari, kursundan askerleri, lastikten toplari, plastikten arabalari, kisaca, parayla satin alinabilen hiçbir oyuncagi olmamis yoksul bir çocugun öyküsüdür bu öykü. O'nun, çocuklugu boyunca, bir tek oyuncagi oldu: bir horoz; gülibikli bir horoz. Gülibik, o yoksul çocuk için oyuncak olmaktan öte bir seydi: bir dost, bir arkadas, bir umuttu. Öyleyse bu öykü o yoksul çocukla Gülibik'in acilarini, umutlarini, arkadasliklarini da anlatir. O yoksul çocuk artik büyümüstür. Birçok okulda okumus, birçok ise girmis çikmis, gerekli gereksiz bir yigin bilgiyi, çarpim tablosunu bile ögrenmis, ama unutmustur. Bir tek Gülibik'i unutamamistir; yillardan beri. Bu öykünün yazari, öyküsünü, Gülibik'in anisina saygisindan, o horozla o yoksul çocuga, yeryüzündeki tüm horozlarla, yeryüzündeki tüm yoksul çocuklara armagan etmektedir.