TÜKENDİ
"Disari çiktiklarinda polis arabasini gördüler. Içlerindeki korku bir kat daha artti. Gecenin karanliginda polisler onlari nereye götürüyordu?" (..) "Arkalarinda yürüyen askerlerin kara basarken çikarttigi ses ürkütücüydü. Duyduklari ses daha da ürkütücüydü: "Su kiz bugün savcilikta ifade verdi. En az sekiz yil yatar." diyorlar." (..) Soguk kis günleri geride kalmisti. Havalar yavas yavas isiniyordu. Ilkbahar gelmisti. Çiçekler açiyor, her yer yeseriyordu. Yeni mevsim, yeni yeni umutlar, yeni heyecanlar yaratiyordu Gülfidan'in içinde. Hala umudunu yitirmemisti. Bu yaz her seyin düzelecegine inaniyordu." (..) "Mektubu defalarca okudu. Eli degdi diye kagidi kokladi, öptü. Günlerce koynunda sakladi. Evdekilerin eline geçer diye korkudan sobaya atip yakti. Yazdiklarini yüregine kazidi." (..) "Tokalasmak için elini uzatti, eli sicacikti. Kafasini kaldirip gözlerine bakti, sevgi ve muhabbetle bakiyordu. Insana güven veren bir yani vardi. "Ona gözü kapali güvenebilirim." diye düsündü.