Gül Soyunur Kokusu Bende Kalır

Askim Akyildiz’in siirini daha önce çikan iki kitabindan seviyordum. Simdi bu üçüncü kitabinda daha iyi anliyorum, niçin sevdigimi. Insanin günlük yasaminin can damarindan, atar damarindan giriyor. Günlük yasam gibi, günlük dil gibi dogal ve kendiliginden siirsel deyisi. Yalin olana öyle bir siirsel hayat, canlilik vermis ki, o satirlarda, söz ve deyislerde okur olarak en yalin duygu ve düsüncelerimizle bir siir aynasinda kendimiz yansiyoruz. Her okur kendisi, ayri ayri.Bu siirlerde yasam sevinci var, ask ve keder var, özlem ve umut var, hüzün ve bungunluk var ve bunlar için için, satir satir okura isliyor. Siir mevsiminde, yasamin bütün mevsimleri renkleniyor. Ufak bir örnek ya da tadimlik olsun diye, iste okurken satir satir beni geçmisten simdiye duygu ve düsünceler dünyasinda bir yasam gezisine çikaran Gücenmis Evin Çocuklari siirinden birkaç satir:Asilirdik örgülü saçlarimizdan gökyüzüne