TÜKENDİ
Üsürken ellerim, kilit vurdum üstüne rüzgâlarinsen daglarin küskün ceylanikaç mevsimle tanistin, bozkir kaçamaklarindasüslendim bulut giyislerindensimdi, budanmis bir ceviz agaciyim Gülhane parkindaacemiyim bilmiyorum çiçek açmayibir marti havalaniyor Bogaz’in üstündekanatlarina mühür vurdumyas tutmus ayriliklar gibi unutulmusumhangi gençligimi yasasam da kurtulsamsu yürek masallarimin kizgin alevinden.Gözlerindi uçtugu martinin kanatlarindaYesil ve mavinin sevistigi bir kiyidaSahilde öpüsen dalgalar düserken aramizaIçimdeki hüzündü açan çiçekle.Geceler üsür, aglasirken gözlerimDevinir dururum,Dut rengi karanlik kivrimlarindaHüzünler takilinca bir bulutaYagmurla yeserir unutulmus asklarimBir ömrün ölümle kalim arasiGiyer rüzgârdan pelerinini, karisir maviliklereSonsuza uzanan bir sevda içinde.Seni andim sen yokken, önce saçlarini oksadim,gözlerini maviye boyadim, denizler kiskansin diyesonra seni gizledim yalnizligimadalindan yeni açmis iki gül, dikenler arasindadogan günle aski isler yapraklarina.