Global İşletme, Yerel Emek

Globallesme sürecinin temel önemde bir paradoksu: Sermaye globallesir, dünyanin her yerinde serbestçe dolanir ve birörnek uygulamalari yerlestirirken, emek ve emegin örgütlenmesinin yerel kosullara tâbi kalmasi... Theo Nichols ve Nadir Sugur, ülkenin teknolojik olarak en geliskin ve en büyükleri arasinda yer alan yedi firmada/fabrikada yaptiklari arastirma, bu paradoksun Türkiye’deki görünümü hakkinda ayrintili bir resim çiziyor.
Büyük fabrikalar ve formel üretim örgütlenmesi ’eskidi’ mi, yoksa hâlâ bir önem ve itibara sahip mi? Firmalar ve yöneticiler modern yönetim tekniklerini nasil algiliyor ve nasil uyguluyorlar? Isçiler, bu teknikleri ve genel olarak ’sanayi kültürü’nü nasil algiliyor? Toplumsal cinsiyet, etnisite, hemsehrilik, isçi sinifi kültürü ve bilinci üzerinde nasil etkilere sahip ve bu etkiler nasil bir degisim içinde?
Yazarlar bu sorulara cevap ararken, ’çalisma hayati’, sanayi, modernlesme ve isçilerle ilgili çalismalara hâkim olan kaliplasmis yargilari da sorguluyorlar.
(Tanitim Bülteninden)