Gitme

Kelâmin kifayetini yitiren, âsigi zayif düsüren bir hâldir gitmeler. Öyle etle kemikle degil de, tastamam gitmekten bahis açmis yazar. Ya kalbi olan okumasin, ya da sadece kalbi ile okusun diye; hüzün demis, yalnizlik demis mesela. Hele küçük harflerle “git” derken kocaman harflerle “ME”nin altini çizmis, göze degil kalbe hitap etmeye namzet oldugunu isaret ederek.Kalmanin saglamasidir belki de bu seslenis ki, idraki dizelerin içinde gizli...