TÜKENDİ
Her âni, cennet veya cehennem olabilen bir varliksa insan, gönlümüzü yakan bu ates bizi bize nasil anlatir dersiniz? Birbirinde eriyebilen, digerinde kendini seyredebilen, ben "Sen"im diyebilen, nasil cosar bilir misiniz? Her sonun baslangicinda, her aksamin sabahinda, bitmez tükenmez ümitlerdir bizi yasama baglayan. Bu bazen bir "merhaba"dir, bir "Günaydin", bir "Tebessüm", iç isitan bir bakistir. O gönüle dokunanla baslayan ve birbirimizin ihtiyaciyla, arayisiyla, bakisiyla, kemalâtiyla apayri anlamlar yükledigi alisveris, her birimizden bambaska güzelliklerle yansiyan ümide, dirence, sevince dönüsür.Ayna ve vesileyiz birbirimize. Yeni bir bakisa, farkindaliga, huzur ve mutluluga giden yoldur bu. Güzele giden her ögretiyi içsellestirip paylasmak, o güzelim ortak paydayla çogalmak, ne güzel, ne hos bir varolustur. Okudugunuz her metinde yakaladiginiz o duygu ve düsünceleri, sizler için ayirdigim yorum kutucuguna yazmanizla, zaman ve mekani yenmek suretiyle bir ve birlikte olup, nice güzellikler yaratabilecegimizi düsündüm.(Tanitim Bülteninden)