Gençliğimi Şahitliğe Çağırıyorum

Mihnetin kendisi minnet edilesi nimetti, ona da nankörlük ettim. O Zülcelal-i Velikram, Islamciliktan halas bulup dogru düzgün Müslüman olmam için illüzyon perdelerini kaldirarak bana nefsimin hakikî mertebesini göstermisti. Meselenin devrim mevrim olmadigini, insan arinmadiktan sonra hiçbir devrimin onu paklamayacagini, gerçek devrimin nefs-i emmarenin ve Iblis-i lainin iktidarini yikmak oldugunu ilham etmisti. Bana düsen, sidk ile o Rahman'a yüzümü dönüp mealci sucu bucu kirli libaslardan beri durarak dini yalniz ona halis kilmak, halis bir kul olmakti. Ben ne yaptim? Dinsel, cinsel, tinsel, tensel, alfabenin ve âlemin bütün sel'lerinden canimi kurtarmak için kendimi yeniden devrimciligin kanosuna attim. "Nadiler der ki, insan iki kere dogar." Burada ikinci kere dogabilirdin, dogdun da. Amma ki bak ölü dogdun, gördün mü?"Insanlar kiyiciydi, kitaplara sigindim." Kitaplar kiyiciydi, insanlara mi sigindin miskin Haci? "Ne kadar çok iyi kitapla tanisirsan birlikte olmaktan zevk aldigin kisilerin sayisi o kadar azalacaktir." Ne kadar çok iyi kisiyle tanisirsan okumaktan zevk aldigin kitap sayisi o kadar azalacak miydi? Iyi kisiler… Hem pek devrimci ve pek heybetliler de.(Tanitim Bülteninden)