Gelin Bizi Ayırt Edin Ulan Gülmece Öyküler

Gülmece dediginiz “yasanmisliklar”in aktarilisidir. Kurmaca’nin en az hüküm sürdügü edebî dal, gülmecedir. Cazim Gürbüz de yasanmisliklarini anlatiyor bu ilk gülmece öykü kitabinda. Kendi söylemiyle, kirk yilin birikimidir yazdiklari ve çogu “ayniyle vaki” olaylarin anlatisidir. Gürbüz’ün öyküleri, yer yer fikra boyutuna ve anlatimina yaklasarak, fikra ile derin sinir anlasmazliklarina giriyor. Bu anlasmazliklar edebî yargiya gittiginde öykünün lehine sonuçlanacaktir. Çünkü, anonim degildirler her seyden önce, yazarin öz malidirlar, hiçbiri daha önce yaziya ve dile düsmemislerdir. Günümüzün genel kabul görmüs gülmece anlayisina da uymamaktadir Gürbüz’ün yazdiklari. Özüne özgüdür öykülerinin kurgusu ve anlatimi. Anadolu’nun köklü gülmece anlayisi ile beslenmislerdir. “Edebiyatlasan Vergiler” adli kitabinin “Vergi ve Mizah” adli bölümünde yazar, mizahi bir birikimi oldugunu kanitlamis, mizaha yatkin bir kalemi oldugunun isaretlerini vermisti. Simdi bu isaretler gerçege dönüyor, asil görüntü çikiyor ortaya. Amaç güldürmek, güldürürken düsündürmek ve toplumsal çarpikliklari haslayip taslamak degil midir? Bunlari yeterince bulacaginiza inaniyoruz bu kitapta.