TÜKENDİ
Geçmis bazen uçurumlarin en derinidir kimileri için. Dönüp söyle bir bakmak bile acitir. Hele geçmisten gelen biri, gelecegi de geçmise katmak isterse yaman olur; sevgisi zehir, hatiralarin da degeri yok olur, yazik olur...
Iste geçen yaz bana son kez gelisinde; yakin geçmise kadar tüm yasanmisliklari; acimis, belki acitmisliklariyla; belki de bugünün için tehlike olmalari ihtimaline karsi tek kibritle kundaklaman bundandir. Dönmenin imkânsiz oldugu geçmis, ne tatlisini yasatir yeniden ne de acisini saklar. Adi üstünde geçmis, gitmis…
Eger beni bir gün dünyada bulamazsan sevgili; gerçek boyutlarda karin, yagmurun, acimasiz firtinalarin ve beni nedense rahatsiz eden hiçbir dünyalinin olmadigi, kimsenin askimizi ayip saymayacagi ve zarar veremeyecegi yerlere, düsünce ve hayallerimin sinirsizligina seni de alip gitmisimdir. Eger alamamissam seni yanima, o zaman sakin bana acima sevgili. Orada gerçekten yasiyorumdur belki ve hakkim olmadigi kadar simdi. Belki de elveda sevgili… Beni benden ve senden koparmaya çalisan bir seyler var sanki; benim anlayip kabul etmek istemedigim, senin de bazen hayatinin içine almaktan ürküp dislamaya çalistigin beni, yine de reddedemedigin bir seyler… Beni bana teslim et sevgili. Kendimi onarmam lazim, buna çok ihtiyacim var. Git sevgili, git… Seni bekleyenler var.
Ask yürek yanginidir. Hele sevgiliden ayrilmak, uzak olmak, yakin olsan neler olacagini bile ögrenmekten mahrum kalmak… Acaba bu mu vazgeçemeyisimin nedeni? Yoksa sahiden mi severiz birilerini?
Ece EVREN
Iste geçen yaz bana son kez gelisinde; yakin geçmise kadar tüm yasanmisliklari; acimis, belki acitmisliklariyla; belki de bugünün için tehlike olmalari ihtimaline karsi tek kibritle kundaklaman bundandir. Dönmenin imkânsiz oldugu geçmis, ne tatlisini yasatir yeniden ne de acisini saklar. Adi üstünde geçmis, gitmis…
Eger beni bir gün dünyada bulamazsan sevgili; gerçek boyutlarda karin, yagmurun, acimasiz firtinalarin ve beni nedense rahatsiz eden hiçbir dünyalinin olmadigi, kimsenin askimizi ayip saymayacagi ve zarar veremeyecegi yerlere, düsünce ve hayallerimin sinirsizligina seni de alip gitmisimdir. Eger alamamissam seni yanima, o zaman sakin bana acima sevgili. Orada gerçekten yasiyorumdur belki ve hakkim olmadigi kadar simdi. Belki de elveda sevgili… Beni benden ve senden koparmaya çalisan bir seyler var sanki; benim anlayip kabul etmek istemedigim, senin de bazen hayatinin içine almaktan ürküp dislamaya çalistigin beni, yine de reddedemedigin bir seyler… Beni bana teslim et sevgili. Kendimi onarmam lazim, buna çok ihtiyacim var. Git sevgili, git… Seni bekleyenler var.
Ask yürek yanginidir. Hele sevgiliden ayrilmak, uzak olmak, yakin olsan neler olacagini bile ögrenmekten mahrum kalmak… Acaba bu mu vazgeçemeyisimin nedeni? Yoksa sahiden mi severiz birilerini?
Ece EVREN