Ferican İki Mevsim

Ey en güzel hikâyem, essiz bestem.
Kalem sende, asilik sende, can sende
Hasretin hos lakin gönlü od almis
Kaide sende sabir sende.
Aciz sevdigin nur cemaline irak, heyhat!
Pinar’lar Mirza’lar olmasa
Çalikusu’nu nasil yazardi Resat?

Ferican zor kaderlerin lütfudur,
Onu bulursan ya yasarsin ya da yetirirsin.
Ne ömrü vardir ne de mekani
Yasanmis muhabbettir iki mevsimin fericani.