Eski Türk Edebiyatında Rüya Başlangıçtan 15. Asra Kadar

Eski Türk Edebiyatinda Rüya (Baslangiçtan 15. Asra Kadar), 11. asirdan 15. asrin baslarina kadar yazilmis 4 divan ve 32 mesnevîden elde edilen edebî rüya metinleriyle Türk siirinde rüyanin edebî öge olarak kullanilisindaki egilimleri belirlemeyi hedef alan akademik bir çalismadir. Eserin giris kisminda; rüyanin tanimi, özellikleri, çesitleri, milletler ve dinler tarihinde olan durumuyla ilgili bilgiler verilmistir. Bununla beraber eser; edebî rüyalarin motif özelliklerini, kaynaklarini, tasnif gruplarini ve tabir-tabirci iliskilerini içermektedir. Rüya metinlerinin edebî, sosyal ve dinî açidan tahlil edildigi çalismada, ayni zamanda bu rüyalarin diger edebî türlerle olan iliskisi de incelenmistir.

Rüya yasantisinin edebî metinlerdeki izdüsümlerini Mevlânâ Celâleddîn-i Rûmî, Yûnus Emre, Gülsehrî, Âsik Pasa, Kadi Burhaneddîn, Nesîmî ve Ahmedî gibi sairlerin siirleriyle belirlemeye çalisan bu eser, sizleri ayni zamanda eski Türk edebiyatinin mistik ve iç içe geçmis çagrisimlarla dolu anlam dünyasina davet ediyor.

Edebî rüya metinleriyle tanismaya ve onlarin gizemli dünyasini kesfetmeye hazir misiniz…?