TÜKENDİ
Suramda basladi her sey Elleri uzakla bagli bir yalnizlik bitkisiydim Karanlik artigi, gitmeler kirintisi Belki bir istiridye kabuguna Üflemisti tanrinin flütü seni Maviydin Ak dantel oyali mavi bir havluydu deniz Bronz boncuklar ucunda Beyaz bronz maviydik degerken kuma Tam suramda Hayret kuslari tünemisti korkuma Bir dalginligi gidip bin hüznü gelirken iste Sana rastladilar içimde Bitirdin kizil pihtiyi kendine basladin O küçük ölümün kalemini kirdin, müspetsin Tarihim yeni bastan, ezberim, dilim Sonsuz harfleriyle yepyeni bir alfabe artik disarida hayat senden alintilarla (Kitabin Için’den)