TÜKENDİ
Titrek, elini kalbine götürdü. Içi içini kemiriyordu. Zeynep’in güzel yüzüne ve masumiyetine bakti bir süre. “Hayir” dedi kendi kendine; “Hayir, bugün olmaz, bugün korkak olmayacagim. Olmaz!” diye haykirdi, Zeynep’i de kucagina alarak dogruldu.Turat saskindi;“Ne yapiyorsun korkak piç? Canina mi susadin?”Titrek tüm gücüyle bir kez daha haykirdi; “Ben korkak degilim!” Sonra sesini alçaltarak sihirli sözleri söyledi. Sözlerin ardindan gizli bir koridor açildi. içeri girdi ve koridor kapandi. Zeynep’i masalardan birinin üzerine yatirdi. Her sey birkaç saniye içinde olup bitmisti. “SENi yok etmeden hemen koridorun sonundaki gizli odaya gir ve malum silahi al.”“ ‘Ates Çemberi’ni mi?”“Evet aptal. Çabuk ol! Bu kiz ölü degil mi?”“Efendim o baygin. Hiçbir seyin farkinda degil. Dövüste benimle beraberdi.”“Götür onu da buradan ve öldür!”