TÜKENDİ
ÜRÜN AÇIKLAMASI
Bugüne dek romanlariyla tanidigimiz Zaven Biberyan Ermenice “Dzovi” (Deniz) adini verdigi kitabiyla okuyucunun karsisina bu sefer de öyküleri ile çikiyor. Romanlarinda oldugu gibi öykülerinde de usta kalemini konusturan Biberyan, farkli çevrelerden, sehirlerden, toplumlardan karakterleri ile insanin farkli ruh hallerinin derin dehlizlerine iniyor. Dzovi’da, bir anarsiste kiz vermek istemeyen bir babanin mizahi halleriyle Bulgaristan’i ziyaret ettikten sonra, Beyrut’taki bir santiyede gece geç saatlerde kaçak olarak hazine arayan isçilerin ümitlerine ortak oluyoruz. Tiyatrocu olma hayalini esinden yaptigi kaçamaklarla yasamaya çalisan Vahric veya Burunsuz Kadriye’nin yalnizligi ile hüzünlenirken, hapishanede idam cezasinin onanmayacagina inanan mahpusla dertleniyor, ona denizin sirlarini anlatarak gerçegi ötelemeye çalisan bir arkadas esliginde beklenen ölüm karsisindaki çaresizligin acisini tadiyoruz. Zigana’dan çocuk yasta bir gelini yasli kocasindan kaçiran asigin izini sürerken, Büyükada’da ekmek almaya çiktigini unutup kiz arkadasiyla tüm gün gezip denize giren Beba’nin serpilmekte olan bedenini tanimasina sahitlik ediyoruz.
Zaven Biberyan insanlari, özellikle aile bireylerini birbirleriyle çatistirmayi tercih ettigi romanlarinin aksine, öykülerindeki insanlari hayatin gerçekligine istemsizce boyun egerken karakterize ediyor. “Dzovi” Biberyan’in edebi kisiligini daha yakindan tanimamizi saglarken, hikâyelestirdigi olaylar ve insanlarla okuyucuya hayatin farkli yüzlerine taniklik edebilme imkâni sunuyor
Bugüne dek romanlariyla tanidigimiz Zaven Biberyan Ermenice “Dzovi” (Deniz) adini verdigi kitabiyla okuyucunun karsisina bu sefer de öyküleri ile çikiyor. Romanlarinda oldugu gibi öykülerinde de usta kalemini konusturan Biberyan, farkli çevrelerden, sehirlerden, toplumlardan karakterleri ile insanin farkli ruh hallerinin derin dehlizlerine iniyor. Dzovi’da, bir anarsiste kiz vermek istemeyen bir babanin mizahi halleriyle Bulgaristan’i ziyaret ettikten sonra, Beyrut’taki bir santiyede gece geç saatlerde kaçak olarak hazine arayan isçilerin ümitlerine ortak oluyoruz. Tiyatrocu olma hayalini esinden yaptigi kaçamaklarla yasamaya çalisan Vahric veya Burunsuz Kadriye’nin yalnizligi ile hüzünlenirken, hapishanede idam cezasinin onanmayacagina inanan mahpusla dertleniyor, ona denizin sirlarini anlatarak gerçegi ötelemeye çalisan bir arkadas esliginde beklenen ölüm karsisindaki çaresizligin acisini tadiyoruz. Zigana’dan çocuk yasta bir gelini yasli kocasindan kaçiran asigin izini sürerken, Büyükada’da ekmek almaya çiktigini unutup kiz arkadasiyla tüm gün gezip denize giren Beba’nin serpilmekte olan bedenini tanimasina sahitlik ediyoruz.
Zaven Biberyan insanlari, özellikle aile bireylerini birbirleriyle çatistirmayi tercih ettigi romanlarinin aksine, öykülerindeki insanlari hayatin gerçekligine istemsizce boyun egerken karakterize ediyor. “Dzovi” Biberyan’in edebi kisiligini daha yakindan tanimamizi saglarken, hikâyelestirdigi olaylar ve insanlarla okuyucuya hayatin farkli yüzlerine taniklik edebilme imkâni sunuyor