TÜKENDİ
Öner Önder, bu topraklarin kavurdugu hepimizin basina gelenleri hiçbirimizin hissetmedigi gibi hissetmis ve birikimlerini bir siir kitabi haline getirmis. Kimi siirlerinde Anadolu’nun çorak köylerinde içiniz yanacak kimi siirlerinde kendinizi gök kubbeden masmavi denizlerin serin sularina birakacaksiniz, sonsuz sayfalarca bir askin içinde kaybolmaniz da cabasi…
Bu gece kendine “rüya yasak!” de,
Gözlerini kaparken beni gör agla.
“Gecenin karanligina hapis kalsak” de,
Gün isiginda bile rüya gör agla.
“Bu bade yeter, sarhos oldum” de,
Masanin ucunda yâri gör agla.
“Varligin bana yetti, bir hos oldum” de,
Bensizlige alis, ömrü sür agla.
“Yalandan bir hayale kapilmisim” de,
El ayak çekilince, ayna kir, agla.
Sevgiden yoksun “meger ne yanmisim...” de,
Elime dokundugun bile simdi sir! Agla.