TÜKENDİ
Rumuzlar, remizdir; aska saygiya dururken cümleler. Kalplerin önünde egilir harf harf. Gelir de gidemez ask yolcusu. Arzuhalcisi kelimeler ki, onlar da kalp elçisi. Ask pinari yönünü kendi tayin etse de çaglayan misali, beyhude çabadadir itiraz ederken kalp bekçisi. Bilmez ki, gölgesinden kaçamaz âsik, yüregi de kendisi demektir zati. Sevdigine mühürlüdür her daim kendi içine giden yollar. Kalbindeki yanginlarin hükmünü kelimelere geçiren bu ask hikâyesinde, bitis yeri “atesgâh” olsa da, kosar adim gidilen bir güzergâh. Kitabin içinize akittigi o sahici hisse mani olamayacaksiniz. Hangi yana dönseniz sevda soluyacaksiniz. Hangi sesi duysaniz, bir sevi tinisi kulaklarinizda olacak. Gaipten düsen nida “kalbin kapi sürgüsü yoktur.” diyecek. Tesiri kati,aski latif, gönle makbul bir eser okuyacaksiniz.