Düş Kangrenleri

(masallarin mavi saçli kiziydi, her gece yanimda yatar solugumdan öperdi anilari ve aslarini sürüklerken ardindan gözleri bagli ve islakti yanaklari, masallardan geriye kabuslar kaldi...) ... simdi yanliz anilar kaldi senden bana bir ihtilal gibi zamansiz gel-gitler ve armagan ettigin kizil düsgelimler kaldi sel gider, kum kalirdi ya kangrenlesen düsler kaldi bize yalnizca adina ask dedigimiz o derin uykudan... (Arka Kapak)