Dünyanın Güzel Birşeyi

sessizlik, geceye bakan çavlan gibi akiyor kentin sirtinda
durdugum yamaçta gittikçe alçalan dolunay. gölgemde hâlâ
kambur bir susmayla iniyorum hisim içre duvarlardan
ben degil miydim odalardan odalara nefessiz kosan?