TÜKENDİ
DÜN...Yillar önce, ben daha küçükken, aklimdan geçenleri çirkin cümlelerimle yazarken ve bütün yasitlarim bunu “GÜNLÜK” adi altinda yazarken karar vermistim.Ben de yazacagim. Bir bir ne oldu, bitti yazip biriktirecegim...Yazdim... Hem de sayfalarca... Ilk basta çok hevesliydim, her gün bitiminde o günü yaziyordum. Birkaç hafta geçince baktim ki artik o günü yazmiyorum.Hevesim tembellesmis. Bunun adi günlük olamaz dedim.Olsa olsa “DÜNLÜK” olurdu. Ben de öyle yaptim.Kendi buldugum kelimenin havasini atiyordum.Arkadaslarimin bir dünlügü yoktu. Ama benim vardi.Kisa kisa yazdim. Uzun cümlelere gerek yoktu.Siir gibi geçiyordu. Benimdi…Simdi senin de oldu!Aslinda dert belli:Sevgilinin eski sevgilileri DÜNDÜR,Agladigin, zirladigin bütün o finaller DÜNDÜR.Unutamadigin en güzel hikâye DÜNDÜR.Dün, dündür... Bugün zaten dündür!