Gelisimin tüm önceki asamalarindaki egoyu terk etmeliyim. Dönüs noktasi, çatallasma noktasi, ayrilma, kriz, bugün üzerlerine gideceklerimiz bizleri gerçekten, egomuzu "kiracagimiz" ve bizleri gerçegine yönlendirirler. Insanlik, büyük bir problem ile yüzlesi-yor: Ulastigimiz o çok büyük egoyu hissediyor, onunla hayal kirikligina ugruyor ve onu terk ediyor çünkü buna mecbur birakildik. Eger, zaten insan gelisiminin bir sonraki seviyesini hissetmeye baslamis bir gruptan bahsediyorsak, bunlar egoyu terk etmeye hazir kisiler olmalidirlar. Sunu anlamalidirlar ki, tamamen içsel olarak degismeli-dirler, tipki bir bilgisayara yeni bir programa sahip bir disk koymak gibi, eski programi silmek ve tamamen yeni bir program yüklemek. Bastan "çalistirilmaya", tamamen "yükseltilmeye" hazirim. Bunun için hazirim, çünkü kötülügün taninmasi seviyesinde, egomun sadece bana zarar verdigini kesfederim; bunu kötü olarak algilarim.