Doğudan Batıya Düşüncenin Serüveni 5. Cilt

Islâm Düsüncesinin Altin ÇagiBu eserde yer alan düsünür, filozof ve alimler; kendilerinden önce olusan ilmî birikimi sadece aktaran degil, onu harmanlayan, degerlendirme ve tenkitlerle ona katki saglayan ve böylece ilmî gelismelere damgasini vuran sahsiyetlerdir. Bu çagin ilim bakimindan “altin çag” olarak nitelendirilmesi sadece bilginin birikimiyle degil, rafine hale getirilmesiyle de ilgilidir.Zira bu ciltte, Kindî, Fârâbî, Ibn Sînâ gibi filozoflarin; Nazzâm, Câhiz, Kadi Abdulcabbâr, Ebu’l-Hasen el-Es‘arî gibi önde gelen kelamcilarin; Ca‘fer-i Sâdik, Ebû Hanîfe, Imam Sâfiî, Mâlik b. Enes ve Ahmed b. Hanbel gibi mezhep imami konumundaki meshur Islâm hukukçularinin; Zemahserî, Ibn Kesîr gibi müfessirlerin; Ibn Teymiye gibi ilim ve eylem adamlarinin; Imam Müslim b. Haccâc ve Imam Buhârî gibi meshur muhaddislerin; Bagdat Okulu, Urfa ve Nusaybin Okulu, Mu‘tezile Okulu ve Harran Okulu gibi felsefe ve düsünce ekollerinin dogus ve gelisim süreçleri takip edilmektedir.Düsünce tarihini okullar üzerinden okumak daha gerçekçi ve derli toplu bir bilgi vermektedir. Zira okullasmayan bir düsünce yeterince paylasilmamis ve taraftar toplayamamis demektir. Bir düsüncenin okullasmasi veya ekol haline gelmesi, onun kendisinden öncekilerden farkliligina ve kendisinden sonrakiler üzerindeki muhtemel etkisine isaret eder.