Din Eğitiminde Estetik

Islam, insana estetik bir benlik ve öz zenginligi kazandiracak, iliskilerini düzenleyip yönetecek birçok estetik malzeme verir. Bu anlamda din egitiminin ögrenen açisindan güzellesme çabasi, ögreten açisindan ise güzellesirken güzellestirme faaliyeti oldugu söylenebilir. Dinin sinirlarini çizdigi estetik sorumluluk alaninda insan güzelden, güzellikten, kendi güzelliginden, çevresini güzellestirmeden sorumludur. Bu nedenle din egitiminin insan ruhuna ve yasamina yapilan estetik bir müdahale oldugu söylenebilir. Bu durum dini sorumluluklarin estetik bir kaygi içerisinde gerçeklestirilmesini zorunlu kilar. Estetik, insanin dini sorumlulugunu gerçeklestirmesinde ihmal edilmeyecek bir alandir.

Din temelli estetik anlayista insana bahsedilen hazir güzelliklerin farkinda olmasi yaninda insanin kendi emegi ve yetenekleri ile olusturmasi, yasamasi ve yasatmasi gereken birçok güzellik söz konusudur. Bu çalisma, din egitiminde davranis güzelligi (ahsenu'l amel) çerçevesinde farkindalik olusturmayi ve estetik bir bilinç gelistirmeyi amaçlamistir.