Dil Ayazı

Sus
Gün geçti aksam oldu
dilde kafes gibiyim
Ayni dilin nefeslerinde

Sevgili
Topraktan dön sudan da
Ben göklerin sarkicisi degilim
Dur

Yüzüne sordum
Sus ve dur demeleri
Insaf et
Ben’i dilimizden ayir

Göze sordum
O’ndan bir lokma alirsam
Aklim dilimi doyurur mu dedim

Sus dedi
Sus bana

Korkun varsa konusma diline