TÜKENDİ
Ben kahramanlik göremiyorum kendimde. Ne zaman kendimde kahramanlik görmek istesem, yasanmisliklarim engeller istegimi. Tamam, belki kimseyi çok fazla üzmedim, kimseye çok fazla zarar vermedim ama ya kendime..? Hüzünler beni avucunun içine almis durumda. Geçmisteki izler..! Özellikle somut izler..!
Gidin ve o eve bakin. Evin içindeki parmak izlerine bakin büyüteçlerle. Ben o evdeydim. O evin her yerinde benim ve Emel’in izlerini bulabilirsiniz. O izlerde, masumiyetin kalintilari mevcut. O izlerde, gerçek askin ötesinde bir dostluk, bir çift sevgili görebilirsiniz. Ben o evdeydim iste!
Mademki beni hüzünlendiren seyler somuttu, o hüzünleri kendi silahlariyla vurabilirdim; güzel bir yüz, masum bir yüz… Iç dünyasi önemli degil, somut kavramlar önemli; masum bir ten, masum bir vücut, masum bir ses…
Gidin ve o eve bakin. Evin içindeki parmak izlerine bakin büyüteçlerle. Ben o evdeydim. O evin her yerinde benim ve Emel’in izlerini bulabilirsiniz. O izlerde, masumiyetin kalintilari mevcut. O izlerde, gerçek askin ötesinde bir dostluk, bir çift sevgili görebilirsiniz. Ben o evdeydim iste!
Mademki beni hüzünlendiren seyler somuttu, o hüzünleri kendi silahlariyla vurabilirdim; güzel bir yüz, masum bir yüz… Iç dünyasi önemli degil, somut kavramlar önemli; masum bir ten, masum bir vücut, masum bir ses…