Jack London'in roman kisileri, insan ile doga arasinda bir zamanlarki birlikteligi arar, onun izlerini bulur, içlerindeki dogaya çarpar, onu yüzeye çikartabildikleri ölçüde vahsilesir, insanliklarindan uzaklasirlar. Bir yanda dogal yanlari, vahsilik çagirir onlari, bir yanda da insan yanlari. Bu kez doga denizdir: insan yanini çoktan yok edip doganin (denizin) bir parçasina dönmüs oldugunu sanan kisi de kaptan Larsen. London bize; -Beyaz Balina'nin kaptan Ahab'i gibi denizin beyaz 'ruhuyla' birlikte sulara karismayacaksak- dogayla birlikte olmanin insan yanimizi yok etme sartina dayanmamasi gerektigini hatirlatiyor.