TÜKENDİ
Allah, siniri olmayan, evveli Kendisi, ahiri Kendisi, zahiri Kendisi, batini Kendisi, olandir. Sinir, yaratilmislikta vardir. Yaratanda sinir olmaz. O, zaman ve mekândan münezzeh iken zaman ve mekânla zahir olandir. Kendisinde sinir ve son olmayanin Kendisini tanittigi ilimde nasil son olabilir. Allah, kaliplara sigmaz, Allah’a varmak için kendi kaliplarimizi kirmali, kalipsiz kalmaliyiz. Kalipsiz, sartsiz surtsuz, yargisiz kalmak, Allah’ta fena bulmak sonucu Allah’a uruç etmektir. Bu ise bilgi boyutunda kalmak ile gerçeklesmez. Bilgi aracina ask binerse Masuk Allah’a götürür, Nefis binerse gayriya götürür.Unutmamaliyiz ki, Tevhit kendi insanligimiza ulasma sonucu Abduhu hitabindaki Allah’in kulu olmaktir. Tevhit, Peygamber efendimizin,“Nefsine arif olan Rabbine arif olur.” beyanindaki kendimizden Rabbimize arif olmaktir.Tevhit, kendisi bilinsin diye bizi var eden Allah’i yine kendimizde bilmektir. Tevhit, dervis olmaktir. Kisiyi dervis yapan ne kadar çok bildigi degil, ne kadar hâllendigidir.