Deliliğin Arkeolojisi Gomidas Bir Ermeni İkonunun Portresi

1869 yilinda Kütahya’da dogan Gomidas, etnomüzikoloji alaninda yaptigi çalismalar, beste ve derlemeleri, güzel bariton sesi, kilise ve halk müzigi üzerine verdigi dersler ve Tiflis, Bakü, Istanbul, Izmir, Iskenderiye, Kahire, Paris, Lozan ve Cenevre’de organize ettigi korolarla çagdas Ermeni müziginin babasi kabul edilir. Sanat yasaminin zirvesinde oldugu bir dönemde, Nisan 1915’te çok sayida Ermeni aydini ve toplum lideriyle bir ölüm yolculuguna çikarilan Gomidas, kisa sürede sag olarak Istanbul’a geri geldiyse de ugradigi travma nedeniyle hiçbir zaman sanatsal faaliyetlerine dönemedi. 1935 yilinda Paris’te bir akil hastanesinde ölene kadar hayata ve insanlara küs yasadi.Uzman bir psikiyatr olan Rita Soulahian Kuyumjian, bir arkeolog titizligiyle yaptigi arastirmada Gomidas’in ugradigi travmayi ve hastaliginin seyrini bütün ayrintisiyla ortaya koyarken bütünlüklü bir Gomidas biyografisi de çiziyor.