Bir ülke ya da toplumu ele geçirmenin, onu yok etmenin en keskin ve kolay yolu ekini yok etmektir. Bu da ekinin en temel ögesi olan dilde baslar. Bugün toplumumuzda “dil“in içine düstügü sorun küçümsenmekte, yasanan bunca sorun arasinda gereksiz bir ayrinti gibi görülmektedir. Oysa dildeki bozulma ve çürüme hem o sorunlarin göstergesi hem de dolayli olarak nedenidir. Belki de bu, yüzyillarin duyarsizliginin ürünüdür; Çünkü Arapça ve Farsça ile baslayan çürüme Fransizca ve Ingilizce ile sürmüs, günümüzde “Amerikanca“nin etkisiyle “düsünmeye bile yetmeyen“ bir konuma “Türkilizce“ye ulasmistir. Ve ne yazik ki bunun en önemli suçlusu da basin-yayin kurumlari yani günümüzün özentili diliyle (Türkilizcesiyle) “medya“dir. Oysa iletisimin temel gereci “dil“dir. Bir toplum ancak kendi diliyle düsünebiliyorsa bir kisiligi var demektir. Mahmut Tali Öngören’in dedigi gibi “Türkçeyi öldürmek, Türkiye’yi öldürmektir.“
(Arka Kapak)
(Arka Kapak)