Yavuz Selim Demirag ‘Darbe ve Infaz’ adli bu eserinde bizleri uzaklarda kalmis o eylül firtinasinin estigi günlere, o kutsal yalnizlik günlerine götürüyor. Bu günleri gördükçe, zaman özlüyor o günleri.Hançerelerimiz yirtildikça bagirmak geliyor içimizden ‘Her sey Türk’e göre, Türk tarafindan, Türk için’ diye…Sahi haykirsak o günler gelir mi geriye? Ola ki o günler geri gelse, kendi adlarina resmi tarih yazdiranlarin yüzleri kizarir mi? Utanirlar mi?