Dar Zaman

Yükünü indirirdi bulutunOlsaydi simdi, bir meselik, surada.Tasa sikismis bir çiçegin ayagi.Parklar sus payi. Benziyor bir balkona.Sele kapilir yagmurOturamiyor bahar, bak, bahçe katinda.Ayri bir ev açar yesile insanBosa akan bir su diye yaz.Mevsim toprak sahibi, hâlâYasiyor sehir disinda.Yerde kalmis bir ekin simdiBos haneler.Basaklar, üstü açik uyumus bir çocuk.Bir göl içini çeker...Kalabalik etmezdi yoksulluk amaHayat yas odunlar gibi, sobada.(Tanitim Bülteninden)