TÜKENDİ
Iki melek, mahser gününün kesîf atmosferinde, sükûtun alfabesiyle konusuyor-mus:
“-Ne kadar da zor bir zaman…”
“-Hayir hayir… En zor zaman demelisin.”
“-Evet evet, en zor zaman.”
“-Bu kalabalik içinde, gözüne çarpan birileri var mi?”
“-Olmaz mi hiç? Bak, biri iste surada oturuyor…”
“-Hangisi?”
“-Basi dizlerinin arasinda… Bak! Iste orada, agliyor.”
“-çok pisman olmali…”
“-Evet, oldukça… Lakin çok geç.”
“-Peki Neden?”
“-Neden mi? Nedeni çok açik: çünkü onun sirtinda günahlar yok… Insanlar var da ondan.”