TÜKENDİ
Sevgili Mustafa Balbay, bana saka yollu “yazarimiz“ der. Beni yücelttiginin ayrimindayim. Italyan yazar Leonardo Sciascia “yazar oldugum için degil, yazi yazdigim için ’yazar’ tanimini kullaniyorum“ der. Ben de öyle. Yoksa o kadar uzagim ki o tanimdan... Kirk firin ekmek yeter mi, bilmiyorum. Ve ardindan Sciascia sunu ekler: “Kendimi baskalarina hakaret ve küçükseme boyutuna varabilecek suçlamalari yapacak kadar kahraman göremiyorum.“ Ben de öyle. Tüm yazdiklarim, Svevo’nun dedigi gibi “kendimi anlamk içindir“. Insanin kendisini anlamasi için de ilk agizda kendisini sorgulamasi gerek diye düsünüyorum. Ben bu kitaptaki yazilarimda onu yaptim ya da yapmaya çalistim. Kendimi anladigimi saniyorum ama toplumu anlamakta sorunlarim oldugunu saptadim. Toplumla aramda bir kopuklugun varligini duyumsadim. Bu kopuklugu gidermek için kim kime gidecekti ki.. (Arka Kapak)