Cumhuriyet Dönemi Türk Romanında Aydınlar

1950 ile 1970 yillari arasi siyasi, sosyal, kültürel ve edebî açidan farkli açilimlarin ve dönüsümlerin yasandigi yillardir. Tarih sahnesinde yasananlar, yazarlarin tanikliklariyla romanlarda çogu zaman yazarin sözünü emanet ettigi aydinlar araciliyla dile getirilir. Buradan hareketle bu çalisma, dönemin romancilarinin eserlerinde yer verdikleri aydinlarin, toplumun duygu ve düsünce dünyasini hangi yönde, ne ölçüde genisletme ve zenginlestirme amacinda oldugunu irdelemis; romanda islenen Batililasma, gelenek, Ittihat ve Terakki, Millî Mücadele, Atatürk ve inkilaplar, Anadolu, egitim, din, Ikinci Dünya Savasi, CHP, DP, halk-aydin iliskisi, doktrinler, sanat/edebiyat, yabancilasma gibi temel meseleleri ve toplumun geçirdigi sarsintilari, bunalimlari, sorunlari farkli dikkatlerle aydinlar esliginde sunmustur.Eser okundugunda görülecektir ki romanlarda “aydin” kimligiyle islenen isimler, Türk aydininin tarih sahnesindeki dagilimi, nitelikleri, misyonu ve problemleriyle çogu yerde ayniliga varan benzerlikler gösterir. Topluma ve kendine yabancilasarak hiçlesen ve amaçsizlasan isimlerin disinda kalan aydinlar, genel itibariyla atesi Tanri’nin katindan halka indirecek Promete’dir, nakilci ögretmen aydindir.