TÜKENDİ
Aylardan kasim; hani su soguklarin sert estigi, yüreklerin ürperdigi, sevdalarin kor ates gibi yandigi kasimdi. Ve ben üsüyordum. Bir hasret rüzgari sarmalamisti etrafimi. Ugultusu kulaklarimi tirmaliyordu. Son derece huzursuzdum. Bu halim hiç iyi degildi. Yalnizdim; bir kösede oturmus kendimi dinliyordum. Kafamdan gelen gürültünün hengamesinde, dogru bir seyler yapabilmenin telasi içindeydi beynim. Iste tamda bu sirada; bakmak ile görmek arasindaki farki ögretircesine dogmustu gönlüme, cumagünesi. Agaçlari birakip giden sari yapraklar gibi yüregimden gidenlere inat günesim olmustu. Yaz sicagi misali