Çocuk Odaklı Habercilik

Dünya nüfusunun üçte ikisinden fazlasini olusturduklan halde, medyanin kapsadigi konularin yüzde besinden azi çocuklarla ilgili. Medya çocuklan haber konusu yaptiginda Ise, bu "çocuk fuhusu, organ kaçakçiligi, cinsel istismar, egitim ve saglik hizmetlerinden mahrum birakilmalari, çocuk emegi sömürüsü, sokak çocuklari, yakinlar tarafindan cinsel taciz, babanin ya da ögretmenlerin cinsel tacizi" gibi konularda oluyor. Türkiye'deki durum da bundan farkli degil. O halde yaygin medyanin çocuklar söz konusu oldugunda yaptigi iki önemli genel-geçer hak ihlali var. Çocuklar, özellikle de "siyah" ve kiz çocuklar yok sayilarak esitsizlikçi toplumlardaki egemen ayrimcilik ve patriarsik söylem yeniden üretiliyor; çocuklarin varliklan ise, çogunlukla "fail/suçlu" ya da "magdur/kurban" olduklarinda hatirlaniyor. Bu bir yandan çocuklarin "eksik yurttaslar" kabul edilip, yetiskinlerin cezalandirmadan, korumaya kadar her türlü "mesru" disipline edici pratiginin nesneleri olarak görülmeleriyle, diger yandan da, bu anlayis içerisinde biçimlenen geleneksel gazetecilik anlayisi ve meslegin profesyonel ideolojisîyle ilgili. Baska ifadeyle, mevcut gazetecilik ideolojisi ve pratigi içerisinde çocuklar haber olmadiklarinda da, haber olduklarinda da hak ihlaline ugruyorlar.Bu kitap ise bianet'in yaptigi haberciligi "örnek" olarak sunarak, egemen habercilik anlayisini sergileyerek elestiriyor, çocuk odakli bir haberciligin nasil yapilmasi gerektigini tartismaya açiyor. Çocuk hak ihlallerini konu edinen ve takip eden, çocuklari "görünür" kilan, bunu yaparken de çocuk haklan ihlalinde bulunmayan, dahasi çocuklarla dogrudan ilgili olmayan haberleri bile çocuk merkezli hale getiren bir hak haberciligini adres olarak gösteriyor.