Nurgül on sekizine yeni girmisti. Uzun boylu, beyaz tenli, kara kasli, kara gözlü, güzeller güzeli bir genç kizdi. Güzeldi, güzel oldugu kadar da akilliydi. Bu nedenle Akbugday köyünde herkes onu begenir, sever ve de örnek gösterirdi. Ama biri vardi ki o Nurgül'ü herkesten çok daha fazla begeniyor ve seviyordu. Bu Ahmet'ti.'Mezarlik' Hiç kimsenin, kralin, padisahin, baskanin, basbakanin, zenginin, fakirin, herkesin birkaç metre kumastan baska bir sey götüremedigi, mezarliga geldiler.Allahim bu dünyada çok çekti, sen ona yardim edesin... deyip mezara sarildi aglayarak bagirdi. Bu çilenin adi yok! Bu çilenin adi yok!