TÜKENDİ
Bu roman, özgürlüge adanmis düs’lerin hikayesini konu edinmekte; sürgün, ölüm, mücadele, umut, ask, ihanet ve direnisle örülü hayatlarin renklerini tasimaktadir. Inanarak savasmanin, savasarak inanmanin yolculugu düs’le baslar; umutla, bilinçle, eylemle ve fedakarlikla güzergahini çizerek ilerler, ya da gerileyerek yeni düs’lerin, yeni cüretlerin ebeligine kapi aralar. Aralanan kapidan çikmak ve düs’leri yenilemek, gelecege yol almakla mümkündür. Yolu bilmek, yola çikmakla, yürümekle ögrenilir. Yolcusu olmayan yol, yol degildir. Insan bu yolda ancak düs’ü, sevdasi ve kavgasiyla vardir. Varligini yürek çagrilariyla düs’lere kosturanlar, düs’lerini gelecegin sonsuzlugunda umutla dövüsen, seven ve üreten insanin harcidir. Her adanmislik ve kavga, gelecege ufak açma, cüretini, yükümlülügünü ve fedakarligini yolculuga çikarmak zorundadir. Düslerini kanatlandirmayanlar, umutlarini zorlu yürüyüslerde sinamayanlar, uzaktaki yakini, insandaki yaraticiligi göremez, anlayamaz ve hissedemezler. Özgürlüge yürüyen her yolcu, “çig“ altinda kalmis düs’leri açiga çikarmali; düs’ün parlayan isigini gelecege çevirmelidir. (Arka Kapak)