Cennet Ve Cehennem Kadar Uzak 1915 Türklerle Ermenilerin Taht Savaşları

Kazananlarin yazdigi tarih kitaplarina ancak aptallar inanir, dedi adam. Ve tarihin izini sürdü hiç durmadan. Sizin kahraman olarak gördügünüz askerler siperde titriyorlardi, korkuyorlardi, aci çekiyorlardi. Birileri masa basinda oturup savas oyunu oynarken onlar aç ve susuzlardi. Kursunlar yagmur gibi düserken ölümün ardindaki cennetle avutuluyorlardi. Hiristiyanlar da, Müslümanlar da, Yahudiler de cennet için savasirken dünyayi birbirilerine cehennem ediyorlardi. Aslinda insanlarin öldügü hiçbir savas kazanilmamisti. Ki savas en çok kadinlari yaralardi. Yara ölümden beterdi. Çildir Gölü’ne kurban diye sundugu esini ve kizini düsünürken; üç oglunu, üç ayri cepheden beklerken Yeter Kadin da yaraliydi. Ve beklemek korkunç bir idam yürüyüsüydü kimi zaman… Yil 1915’ti. Dünya hiç görmedigi bir cehennemi yasiyordu. Dogu’da Türkler ile Ermeniler yaka paça olmuslardi. Ölümler ve sürgünler durmaksizin yasanacakti.Onlar ayni köyde masallarla büyümüs, acilarla yasamis ve mutlulukla ölmüstü. Çünkü onlari sevdiklerine ancak ölüm melegi götürebilirdi.Dünyada ask o günlerde bir Türk ve bir Ermeni için cennet ve cehennem kadar uzakti. Asur ile Lena bunu bilmiyorlardi. Ögrenmeleri 86 yillarina mal olacakti.Bu kitap kazananlarin degil kaybedilenlerin tarihine dairdir. Çünkü hiçbir tarih kitabinda onlar yoktu.