Cennet Diye Bir Yer

Dünya kesfedilmisti. Harflerin sifresi çözülmüstü. Anahtar kelimeler bulunmustu. Beserin hafizasindaki bos kareler doldurulmustu. Ünlem ve soru isaretlerine ihtiyaç yoktu artik. Artik cografyacilara kimse itibar etmiyordu. Nehirler geçilmisti. Göllere girilmisti. Çöller asilmisti. Daglara çikilmisti. Yazitlar okunmustu. Otlarin sükûtu bozulmustu. Hashasi çocuklar bile çigniyordu Afganistan’da, Patagonya’da. Asya bastan asagi fethedilmisti. Ipek ve Baharat yolu sürülmüstü, haritalardan silinmisti. Avrupa ve Afrika samuraylar tarafindan isgal edilmisti. Ask hür esarete, adalet hür inisiyatifsizlige dönüsmüstü. Dualar dagdagasizdi, tasvirler mübalagasiz. Saman Aksit magarasina geri döndü
Kral Johannes Cennet Diye Bir Yer’de.
Kral Johannesi siniflandirmak kolay degil. Bir anlati, masalsi bir (iç/dis) gezi izlenimi mi, mensur siir mi: Ola ki hepsi birden büyüsünü sagliyor. Bir solukta okudum onu, döndüm bir kere daha okudum, ipin ucunu kaçirdigim sanilmasin: Bana Borges’in yüksek ayar metinlerinden birini çagristirdi.
Ne zaman bu ustalikla, hararette bir metin okusam (ister siir olsun, ister düz yazi) içimde karisik duygular kipirdanir: Imrenme, gipta etme, -saniyorum- pozitif bir kiskançlik, oturup gene kendi hizalarimi yoklar, esiklerimi gözden, ölçülerimi elden geçiririm. Kral Johannes benzeri yazilar bana umut ve enerji tasir, terazimi düzeltirler.

- Enis Batur