TÜKENDİ
Hiç kimse kendi kaderini belirleyemedi. Simdi tüm ipler bir zamanlarin zavallisi, magduru, yetimi, aci çekeni, akliniza gelebilecek tüm olumsuzluklari heybesinde biriktiren iki insanin elindeydi.Demek ki, intikam insanlari saplanti ve korku dolu bir oyunun içine itiyordu. Oyunun kurallarini kendileri belirleseler de… Oyun atesin içinde oynaniyor, yakarken yaniyor, öldürürken ölüyorlardi.Tüm savaslar hayatta kalmak için degil miydi? Tarihe iz birakmis, vicdanlara kazinmis Vietnam benzeri savaslarin yüzlerde biraktigi aci mimigi, dudak kivriminda ki kan sizintisi, topraklardaki kan izi nereden geliyor! Bir çöp gibi gömülen bedenlerin kilcal damarlarinda biriken intikam olmasin…Aci veren somut dünyanin insanlari bir girdaba dâhil oldugunun farkindadir aslinda. Mücadele kime ve neye? Dis gerçekler ve yazgilar arasindaki hileli dolambaç. Çikis noktasi ölüm! Yasanasi olaylardan bir düzmece… Içine çekilen duygular, sindirilen kisilikler.Çogu kez okunmadan geçilen önsözlere çekilen dikkat!Sayfalarini çevirirken kalbinizin atisina engel olamayacaginiz, intikam duygusunu iliklerinizde hissedeceginiz sayfalar tükendikçe; kötülükten, kargasadan, savastan kurtulusun sükûnetini, birlik, beraberlik, uyum ve huzur içinde yasamanin kiymetini anlayacaksiniz.Bu romanin öfkeden sayfalari kabarsa da, gardiyanlar artik bizden biri olsun ve kanimiz damarlarimizda kalsin, diye yazildi.