Ilk mizah denemesi “Akil Tamircisi” adli kitabiyla mizaha farkli yorum ve anlam getiren Veysel Bogatepe, ayni ironik üslubunu bu kez öykülerinde kullaniyor. Öykü kahramanlarina sinirsiz konusma hakki taniyarak klasik öykü anlaticisi olmanin disina çikiyor. Olaylar örgüsünü zaman-mekân kavrami ekseninde tasarlarken, gözlem ve izlenimlerini ilginç karakterler üzerinden aktariyor ve oldukça yalin bir dil kullaniyor.
Öykülerini, kahramanlarinin ifade, anlama bozuklugu ile düsünme ve dürtüsel aliskanliklari arasindaki çeliskilerin toplumsal yansimalari üzerine temellendiriyor. Her biri toplumsal gerçegimizin yaziya dökülmüs hali olan öykülerde, bireyin düstügü gülünç veya komik durumlarini okurken gülümseyecek ama daha çok düsünmek zorunda kalacaksiniz.
Öykülerini, kahramanlarinin ifade, anlama bozuklugu ile düsünme ve dürtüsel aliskanliklari arasindaki çeliskilerin toplumsal yansimalari üzerine temellendiriyor. Her biri toplumsal gerçegimizin yaziya dökülmüs hali olan öykülerde, bireyin düstügü gülünç veya komik durumlarini okurken gülümseyecek ama daha çok düsünmek zorunda kalacaksiniz.