Günes ertesi gün yine Çakiryatak’tan dogdu ve kusluk vakti, vakitsiz öttü birkaç horoz… Büyük “bal armudu” agacinin dallari arasinda yolunu kaybetti öglen rüzgâri, köpeklerin havlamalari çocuklarin aglamalarina karisti ve sonra tüm sesler bir araya gelip, çaglayarak akan derelerle akip gitti zamanin bagrina... Gün boyu yorulup hirpalanan günes, canini zor atti Danalik Tepesi’nin yamaçlarina ve agir agir tirmandi Danalik Tepesi’nin zirvesine, Danalik Tepesi’nin zirvesinde son bir kez ismar etti günes, az sonra karanliga terk edecegi Büyükdag’a. Büyükdag’da simdi çali çileklerinin savdigi mevsim basliyordu…