TÜKENDİ
Bu kitabi sizi düsünerek, sizin için yazdim. Belâ gecelerinde, yasim sizarak, yüregim sizlayarak yazdim. Ey Türk! Bu satirlarda geçmisin destanlarini, bugünün ayrilik acilarini söylemek ve inlemek istedim. Bir keman gibi... Bu kemani, anavatanin sinesinden yonttum. Tellerini kalbinin damarlarindan çikardim. Istedim ki bu sazin ahengini yalniz sen duyasin. Bu acikli iniltiler yalniz sana dokunsun. Cihanin tarihi, vatani ugrunda senin kadar ugrasan, kanini döken bir millet daha gösteremez. Senin kadar kimse kendi vatanina sahip olmaya hak kazanmamistir. Bu vatan ya senindir, ya kimsenin... Ahmet Hikmet Müftüoglu (1870-1927)